Verder dan fotografie.
Ben ik niet bij de paarden, dan vind je me wel ergens met een fototoestel in de hand. Als klein kind al probeerde ik met een camera dat wat mijn ogen zagen vast te leggen op een foto. Mijn eerste camera was een klein en plat zwart toestel waar ik samen met mijn moeder een fotorolletje instopte. Magisch vond ik het dat je 24 keer klikte en na gewacht te hebben op het ontwikkelen je de foto’s kon bekijken.
Mijn voorliefde voor fotografie werd toen geboren. Van instellingen wist ik niets, daar ben ik me pas later in gaan verdiepen. Vele fotoboeken schoot ik vol. Alle denkbare onderwerpen passeerden de revue, maar natuurlijk vaak met een hoofdrol voor de paarden. Na een opleiding bij de Fotovakschool in Apeldoorn en doordat ik me aansloot bij een fotoclub maakte ik me de techniek van het fotograferen eigen. Om die beelden te delen ben ik websites gaan bouwen. Eerst alleen voor mezelf en later ook voor anderen. Jaren later heb ik dan toch de stoute schoenen aangetrokken en ben ik naast mijn werk als paardentrainer gestart als beeldmaker.
Waarom ik mezelf beeldmaker en geen fotograaf noem? Dat is vooral een gevoel. Ik denk in beelden en probeer dat vast te leggen. Meestal door het maken van een foto maar ook door het maken van videobeelden. Ik maak gebruik van een digitale donkere kamer en vaak maak ik beelden die samengesteld zijn uit meerdere foto’s.
Inmiddels is het kleine fototoestel met rolletje al lang verleden tijd. Het is ingeruild voor een moderne digitale systeemcamera waarmee ik foto’s en video’s maak. Maar het snelst en dus het meest makkelijk bij de hand is mijn telefoon. Die levert tegenwoordig ook verbazingwekkend goed beeld af. De essentie blijft hetzelfde. Klik!
Meer info vind je op Beeldmaker Bastiaanse